خلوتی با ناصر بخارایی
شمارهٔ ۶۳۸
غزلیات
❧
هوَ الحَبیببه نام آن‌که جان را فکرت آموخت
❧❦
۱
شرفی باشد اگر چون تو مبارک ماهیبه سوی منزل ما میل کند ناگاهی
۲
ترسم از آه من آئینهٔ تو تیره شودتیرها خوردم و از سهم نکردم آهی
۳
گر ز غم روی به دیوار عدم آوردمخرمن گل نخورد غصهٔ برگ کاهی
۴
پیش اسب تو از آن پیل نهد رخ بر خاککه چو تو عرصهٔ آفاق ندارد شاهی
صفحهٔ ۱ از ۲