خلوتی با خاقانی
غزل شمارهٔ ۱۰۵
غزلیات
❧
هوَ الحَبیببه نام آن‌که جان را فکرت آموخت
❧❦
۱
خوی او از خام‌کاری کم نکردسینهٔ من سوخت چشمش نم نکرد
۲
دشمنان با دشمنان از شرمِ خلقآشتی رنگی کنند آن هم نکرد
۳
از مکن گفتن زبانم موی شداو هنوز از جور موئی کم نکرد
۴
روزی از روی خودم چون روی خودجانِ غم‌پرورد را خرم نکرد
صفحهٔ ۱ از ۲