خلوتی با صفی علیشاه
۲۷- آیات ۵۳ تا ۵۴
۲- سوره البقره
❧
هوَ الحَبیببه نام آن‌که جان را فکرت آموخت
❧❦
۱
وَ إِذْ آتَیْنٰا مُوسَی اَلْکِتٰابَ وَ اَلْفُرْقٰانَ لَعَلَّکُمْ تَهْتَدُونَ (۵۳) وَ إِذْ قٰالَ مُوسیٰ لِقَوْمِهِ یٰا قَوْمِ إِنَّکُمْ ظَلَمْتُمْ أَنْفُسَکُمْ بِاتِّخٰاذِکُمُ اَلْعِجْلَ فَتُوبُوا إِلیٰ بٰارِئِکُمْ فَاقْتُلُوا أَنْفُسَکُمْ ذٰلِکُمْ خَیْرٌ لَکُمْ عِنْدَ بٰارِئِکُمْ فَتٰابَ عَلَیْکُمْ إِنَّهُ هُوَ اَلتَّوّٰابُ اَلرَّحِیمُ (۵۴)
۲
و هنگامی که دادیم موسی را کتاب و فرقان تا شاید شما راه یافته شوید (۵۳) و هنگامی که گفت موسی مرقوم خود را ای قوم بدرستی که شما ستم کردید خودهاتان را بسبب گرفتن شما گوساله را پس بازگشت کنید بسوی پروردگار خود، پس بکشید خودهاتان را این بهتر است برای شما نزد پروردگارتان، پس پذیرفت بر شما بدرستی که او توبه‌پذیر مهربانست (۵۴)
۳
« کشتن قوم موسی(ع) یکدیگر را »
۴
وآنکه ما دادیم موسی را کتابتا شما یابید راهی بر صواب
صفحهٔ ۱ از ۴