خلوتی با خاقانی
غزل شمارهٔ ۱۳۲
غزلیات
❧
هوَ الحَبیببه نام آن‌که جان را فکرت آموخت
❧❦
۱
چه روح‌افزا و راحت‌باری ای بادچه شادی‌بخش و غم‌بُرداری ای باد
۲
کبوتروارم آری نامهٔ دوستکه پیک نازنین‌رفتاری ای باد
۳
به پیوند تو دارم چشمْ روشنکه بوی یوسف من داری ای باد
۴
به سوسن‌بوی و توسن‌خوی تُرکمپیام راز من بگزاری ای باد
صفحهٔ ۱ از ۳