خلوتی با خاقانی
غزل شمارهٔ ۱۳۸
غزلیات
❧
هوَ الحَبیببه نام آن‌که جان را فکرت آموخت
❧❦
۱
دل بستهٔ زلف تو شد از من چه نویسدجان ساکن فردوس شد از من چه نویسد
۲
جانی که تو را یافت به قالب چه نشیندمرغی که تو را شد، ز نشیمن چه نویسد
۳
سرمایه توئی، چون تو شدی، دل که و دین چهچون روز بشد، دیده ز روزن چه نویسد
۴
آن دل که بماند از تو و وصل تو چه باشدساغر که شکست، از میِ روشن چه نویسد
صفحهٔ ۱ از ۳