خلوتی با خاقانی
غزل شمارهٔ ۱۷۸
غزلیات
❧
هوَ الحَبیببه نام آن‌که جان را فکرت آموخت
❧❦
۱
عافیت، کس نشان دَهَد؟ نَدَهَدوز بلا، کس، اَمان دَهَد؟ نَدَهَد
۲
یک نَفَس تا که یک نَفَس بِزَنَمروزگارم زمان دَهَد؟ نَدَهَد
۳
در دلم غُصِّه‌ای گره‌گیر استچرخ، تسکینِ آن دَهَد؟ نَدَهَد
۴
کس، برایِ گره‌گشادنِ دلغم‌گساری، نشان دَهَد؟ نَدَهَد
صفحهٔ ۱ از ۲