خلوتی با غنی کشمیری
شمارهٔ ۴
غزلیات
❧
هوَ الحَبیببه نام آنکه جان را فکرت آموخت
❧❦
۱
تواند صورتی دادن شبیه آن پریرو رامصور گر کند از بال عنقا خامهٔ مو را
۲
هزاران معنی باریک باشد بیت ابرو رابه غیر از مو شکافان کس نفهمد معنی او را
۳
به نغمه دل چو نی بستند کم ظرفان و زین غافلکه این می آخر از تندی کند سوراخ پهلو را
۴
مگر نقلی ز روی نسخهٔ حسن تو برداردکه مه امشب کشید از هاله جدول صفحه ی رو را
صفحهٔ ۱ از ۲