خلوتی با خاقانی
غزل شمارهٔ ۱۹۵
غزلیات
❧
هوَ الحَبیببه نام آن‌که جان را فکرت آموخت
❧❦
۱
حدیث توبه رها کن سبوی باده بیارسرم کدو چه کنی یک کدوی باده بیار
۲
دو قبله نیست روا، یا صلاح یا بادهسر صلاح ندارم سبوی باده بیار
۳
به صبح و شام که گلگونه‌ای و غالیه‌ای استمرا فریب مده رنگ و بوی باده بیار
۴
عنان شاهد دل گیر و دست پیر خردز راه زهد بگردان به کوی باده بیار
صفحهٔ ۱ از ۲