خلوتی با صفی علیشاه
۲۰- آیات ۶۳ تا ۷۱
۳۳- سوره الاحزاب
❧
هوَ الحَبیببه نام آن‌که جان را فکرت آموخت
❧❦
۱
یَسْئَلُکَ اَلنّٰاسُ عَنِ اَلسّٰاعَةِ قُلْ إِنَّمٰا عِلْمُهٰا عِنْدَ اَللّٰهِ وَ مٰا یُدْرِیکَ لَعَلَّ اَلسّٰاعَةَ تَکُونُ قَرِیباً (۶۳) إِنَّ اَللّٰهَ لَعَنَ اَلْکٰافِرِینَ وَ أَعَدَّ لَهُمْ سَعِیراً (۶۴) خٰالِدِینَ فِیهٰا أَبَداً لاٰ یَجِدُونَ وَلِیًّا وَ لاٰ نَصِیراً (۶۵) یَوْمَ تُقَلَّبُ وُجُوهُهُمْ فِی اَلنّٰارِ یَقُولُونَ یٰا لَیْتَنٰا أَطَعْنَا اَللّٰهَ وَ أَطَعْنَا اَلرَّسُولاَ (۶۶) وَ قٰالُوا رَبَّنٰا إِنّٰا أَطَعْنٰا سٰادَتَنٰا وَ کُبَرٰاءَنٰا فَأَضَلُّونَا اَلسَّبِیلاَ (۶۷) رَبَّنٰا آتِهِمْ ضِعْفَیْنِ مِنَ اَلْعَذٰابِ وَ اِلْعَنْهُمْ لَعْناً کَبِیراً (۶۸) یٰا أَیُّهَا اَلَّذِینَ آمَنُوا لاٰ تَکُونُوا کَالَّذِینَ آذَوْا مُوسیٰ فَبَرَّأَهُ اَللّٰهُ مِمّٰا قٰالُوا وَ کٰانَ عِنْدَ اَللّٰهِ وَجِیهاً (۶۹) یٰا أَیُّهَا اَلَّذِینَ آمَنُوا اِتَّقُوا اَللّٰهَ وَ قُولُوا قَوْلاً سَدِیداً (۷۰) یُصْلِحْ لَکُمْ أَعْمٰالَکُمْ وَ یَغْفِرْ لَکُمْ ذُنُوبَکُمْ وَ مَنْ یُطِعِ اَللّٰهَ وَ رَسُولَهُ فَقَدْ فٰازَ فَوْزاً عَظِیماً (۷۱)
۲
می‌پرسند ترا مردمان از قیامت بگو جز این نیست که علمش نزد خداست و چه چیز آگاه می‌کند ترا شاید که قیامت باشد نزدیک (۶۳) بدرستی که خدا لعنت کرد کافران را و آماده کرد برای ایشان آتش سوزان (۶۴) جاودانیان در آن همیشه نمی‌یابند صاحبی و نه ناصری (۶۵) روزی که گردانیده شود رویهاشان در آتش گویند ای کاش که ما فرمان برده بودیم خدا را و فرمان برده بودیم رسول را (۶۶) و گویند پروردگار ما بدرستی که ما اطاعت کردیم سرکرده‌هامان را پس گمراه کردند ما را از راه (۶۷) پروردگار ما بده ایشان را دو چندان از عذاب و لعنت کن ایشان را لعنتی بزرگ (۶۸) ای آن کسانی که گرویدید مباشید مانند آنان که رنجانیدند موسی را پس بری نمودش خدا از آنچه گفتند و بود نزد خدا گرامی (۶۹) ای آن کسانی که ایمان آوردید بپرهیزید از خدا و بگوئید گفتنی صواب (۷۰) که شایسته گرداند برای شما کرده‌هاتان را و بیامرزد شما را گناهانتان و هر که اطاعت کند خدا و رسولش را پس بتحقیق کامیاب شد کامیاب شدنی بزرگ (۷۱)
۳
از تو پرسند از قیامت مردماناز تعنّت گو جز این نبود که آن
۴
نزد حق دانا بر آن کردت چه چیزشاید آن نزدیک باشد در تمیز
صفحهٔ ۱ از ۵