خلوتی با صفی علیشاه
۲۱- آیات ۷۲ تا ۷۳
۳۳- سوره الاحزاب
❧
هوَ الحَبیببه نام آن‌که جان را فکرت آموخت
❧❦
۱
إِنّٰا عَرَضْنَا اَلْأَمٰانَةَ عَلَی اَلسَّمٰاوٰاتِ وَ اَلْأَرْضِ وَ اَلْجِبٰالِ فَأَبَیْنَ أَنْ یَحْمِلْنَهٰا وَ أَشْفَقْنَ مِنْهٰا وَ حَمَلَهَا اَلْإِنْسٰانُ إِنَّهُ کٰانَ ظَلُوماً جَهُولاً (۷۲) لِیُعَذِّبَ اَللّٰهُ اَلْمُنٰافِقِینَ وَ اَلْمُنٰافِقٰاتِ وَ اَلْمُشْرِکِینَ وَ اَلْمُشْرِکٰاتِ وَ یَتُوبَ اَللّٰهُ عَلَی اَلْمُؤْمِنِینَ وَ اَلْمُؤْمِنٰاتِ وَ کٰانَ اَللّٰهُ غَفُوراً رَحِیماً (۷۳)
۲
بدرستی که ما عرض کردیم امانت را بر آسمان‌ها و زمین و کوه‌ها پس ابا نمودند که بردارند آن را و ترسیدند از آن و برداشتش انسان بدرستی که او باشد ستمکار نادان (۷۲) تا عذاب کند خدا مردان با نفاق و زنان با نفاق و مردان شرک آورنده و زنان شرک آورنده را و توبه پذیرد خدا از مردان گرونده و زنان گرونده و باشد خدا آمرزنده مهربان (۷۳)
۳
« در تحقیق حمل امانت »
۴
عرض ما کردیم امانت در مجالبر سماوات و زمین و بر جبال
صفحهٔ ۱ از ۱۸