خلوتی با خاقانی
غزل شمارهٔ ۲۵۷
غزلیات
❧
هوَ الحَبیببه نام آن‌که جان را فکرت آموخت
❧❦
۱
دل را به غم تو باز بستیمجان را کمر نیاز بستیم
۲
تن کو سگ توست هم به کویتبر شاخ گلش به ناز بستیم
۳
از دل به دلت رسول کردیموز دیده زبان راز بستیم
۴
دیدیم رخت که قبلهٔ ماستزآنسو که توئی نماز بستیم
صفحهٔ ۱ از ۳