خلوتی با فیاض لاهیجی
شمارهٔ ۷۱۱
غزلیات
❧
هوَ الحَبیببه نام آن‌که جان را فکرت آموخت
❧❦
۱
چو سنبل پیچ و تابم مو بمو از پیچش موییچو گلبن خارخارم پای تا سر از گل رویی
۲
بمژگان دشمنم کاندر میان عاشق و معشوقچو کوهی در نظر باشد حجاب هر سر مویی
۳
ندیدم بی تو من گلشن ولی گل دیدگان گویندکه بی‌روی تو گل‌ها را نه رنگی هست و نه بویی
۴
چه خامی‌هاست در طبعم که عشق خانمانسوزمپس از صد سوختن دارد سپند آتشِ خویی
صفحهٔ ۱ از ۲