خلوتی با غنی کشمیری
شمارهٔ ۲۹
غزلیات
❧
هوَ الحَبیببه نام آن‌که جان را فکرت آموخت
❧❦
۱
بیوجه مدان جاهلی ما که ز استاداز همت عالی نگرفتیم سبق را
۲
جز وصف سر زلف تو در نسخهٔ ما نیستمسطر مگر از شانه کشیدیم ورق را
۳
دامن بمیان بر زدهٔ از پی قتلمای شوخ مگردان دگر از ناز ورق را
۴
اشک از غم افزونی روزی نفشانیماین سیل مبادا ببرد سد رمق را
صفحهٔ ۱ از ۱