خلوتی با غنی کشمیری
شمارهٔ ۳۰
غزلیات
❧
هوَ الحَبیببه نام آن‌که جان را فکرت آموخت
❧❦
۱
ساقی بجام ریز می پرتگال راماه تمام ساز بیک شب هلال را
۲
تا رزق خود رسد به دهانت چو آسیادایم خموش دار زبان سؤال را
۳
نبود گل تواضع دشمن بجز گزندپابوس تیشه افگند از پا نهال را
۴
چشم فلک که می پرد از شوق ابروتبر دیده می نهد پر کاه هلال را
صفحهٔ ۱ از ۱