خلوتی با غنی کشمیری
شمارهٔ ۳۵
غزلیات
❧
هوَ الحَبیببه نام آنکه جان را فکرت آموخت
❧❦
۱
بریزش زیر بار خود در آور ساده لوحان رابیفشان سیم و زر چندان که بردارند دامان را
۲
ز دست انداز دشمن نیست غم خلوت گزینان راکه بیم آستین نبود چراغ زیر دامان را
۳
به بیداری خیال زلف خوبان می کند شب هاز بس پیوسته بیند چشم من خواب پریشان را
۴
بجو دوری ز هم جنسان نشاطی گر طمع داریچو می بینی جدا از یکدگر لب های خندان را
صفحهٔ ۱ از ۲