خلوتی با غنی کشمیری
شمارهٔ ۳۷
غزلیات
❧
هوَ الحَبیببه نام آن‌که جان را فکرت آموخت
❧❦
۱
گرم رو مانند شمعم بس که در راه فنادور نبود گر بسوزد در کف دستم عصا
۲
خانهٔ ما زیر بار منت نقاش نیستنیست نقشی پیش ما خوشتر ز نقش بوریا
۳
بسکه شد زنجیر پایم رشتهٔ حب الوطندر سفر دایم چو سوزن چشم دارم در قفا
۴
گر رسد در گوش من آواز سنگ کودکانمی روم از خانه ی زنجیر بیرون چون صدا
صفحهٔ ۱ از ۲