خلوتی با جنید شیرازی
شمارهٔ ۱۱
غزلیات
❧
هوَ الحَبیببه نام آنکه جان را فکرت آموخت
❧❦
۱
هر کس که با بلای خدا صبر کرده استاز ساغر صفا می تحقیق خورده است
۲
وآن کس که در طریق توکل نداشت پابیچاره پی به منزل عرفان نبرده است
۳
زنهار در سپردن این راه گرم باشکز سیر بازماند هر آن کاو فسرده است
۴
از کار خیر بار نبستند به هیچ رویثابتقدم که پای که به مردی فشرده است
صفحهٔ ۱ از ۳