خلوتی با جنید شیرازی
شمارهٔ ۱۲
غزلیات
❧
هوَ الحَبیببه نام آن‌که جان را فکرت آموخت
❧❦
۱
بگذشت عمر و توشه ره برنداشتیمواحسرتا که عمر به غفلت گذاشتیم
۲
بر باد رفت خرمن عمر ای دریغ و دردحسرت کنون چه سود که تخمی نکاشتیم
۳
جز صورت محال خیال امل نبودآن نقش‌ها که بر ورق دل نگاشتیم
۴
مشغول کار دنیی و فارغ ز آخرتگویی که اعتقاد به مردن نداشتیم
صفحهٔ ۱ از ۲