خلوتی با جنید شیرازی
شمارهٔ ۱۸
غزلیات
❧
هوَ الحَبیببه نام آن‌که جان را فکرت آموخت
❧❦
۱
گر من ز سر عشق تو رمزی بیان کنمسیل‌آب خون ز دیده مردم روان کنم
۲
عارف هزار ناله برآرد ز بی‌خودیگر شمه‌ای ز شرح جمالت بیان کنم
۳
گر بر درت مجال‌گهی کوچکم بودحاشا که التفات به ملک جهان کنم
۴
گر تاج و تخت کسری و خاقان مرا دهنددریوزه نیم شب هم از این آستان کنم
صفحهٔ ۱ از ۳