خلوتی با جنید شیرازی
شمارهٔ ۱۷
غزلیات
❧
هوَ الحَبیببه نام آن‌که جان را فکرت آموخت
❧❦
۱
تا بوی روح پرور او در مشام ماستانفاس نافه ختنی در کلام ماست
۲
هر مستیی که در دو جهان می‌شود پدیدچون نیک بنگری ز هوای مدام ماست
۳
ما را چه احتیاج به خم‌خانه یا به جامکه افلاک باده‌خانه و خورشید جام ماست
۴
تا گشته‌ایم حلقه به گوش وفای عشقهمواره گوش هوش و خرد بر پیام ماست
صفحهٔ ۱ از ۳