خلوتی با جنید شیرازی
شمارهٔ ۳۶
غزلیات
❧
هوَ الحَبیببه نام آنکه جان را فکرت آموخت
❧❦
۱
تویی که وصل تو کام دل حزین من استخیال روی تو همواره همنشین من است
۲
تویی که زلف و بناگوش و خط و عارض توبنفشه و گل و ریحان و یاسمین من است
۳
چگونه گوشه توانم گرفت که ابرویتکمان کشیده و پیوسته در کمین من است
صفحهٔ ۱ از ۱