خلوتی با جنید شیرازی
شمارهٔ ۳۷
غزلیات
❧
هوَ الحَبیببه نام آن‌که جان را فکرت آموخت
❧❦
۱
به بوی وصل تو می‌پروریم جان در تنکه آفرین خدا بر تن روان تو باد
۲
ز آستان تو دارم مراد هر دو جهانکه حادثات جهان دور از آستان تو باد
۳
اگر چه بی‌گنه از من عنان بتافته‌ایهمیشه دولت و اقبال هم‌عنان تو باد
۴
مرا سری‌ست بلاکش اگر قبول افتدفدای خاک سگ کوی پاسبان تو باد
صفحهٔ ۱ از ۲