خلوتی با جنید شیرازی
شمارهٔ ۴۹
غزلیات
❧
هوَ الحَبیببه نام آن‌که جان را فکرت آموخت
❧❦
۱
دیده‌ای کو که بود لایق رویت دیدنیا دلی در خور مهر رخ تو ورزیدن
۲
ره‌نوردان غمش را نبود چاره بجزخون دل خوردن و در راه طلب گردیدن
۳
دیده‌ای در خور دیدار تو خواهم ور نهبا چنین دیده جمال تو نخواهم دیدن
۴
هر که چون گل نزند جامه مستوری چاکگلی از گلبن عشرت نتواند چیدن
صفحهٔ ۱ از ۳