خلوتی با جنید شیرازی
شمارهٔ ۵۰
غزلیات
❧
هوَ الحَبیببه نام آن‌که جان را فکرت آموخت
❧❦
۱
در پی وصل تو ای دوست به جان می‌گردمروز و شب بی‌سر و پا گرد جهان می‌گردم
۲
تا ز کاشانه وصل تو نشانی یابمبر سر کوی تو بی‌نام و نشان می‌گردم
۳
بر هواداری خورشید رخت ذره صفتکه عیان می‌شوم و گاه جهان می‌گردم
۴
گاه چون خاک به کوی تو وطن می‌سازمگاه چون باد به کوی تو روان می‌گردم
صفحهٔ ۱ از ۲