خلوتی با جنید شیرازی
شمارهٔ ۵۹
غزلیات
❧
هوَ الحَبیببه نام آن‌که جان را فکرت آموخت
❧❦
۱
بر خاک آستانش دارم سر گداییدرویش بین که دارد سودای پادشاهی
۲
زاین در کجا رود دل که آنجا بود فتوحشار معنوی و صوری از کسبی و عطایی
۳
گر نقش هر دو عالم جان در تصور آردچون صورتت نبیند نقشی به دل‌ربایی
۴
عمرم همی فزایی چون چهره می‌فزاییمردم ز آشنایی با بند روشنایی
صفحهٔ ۱ از ۳