خلوتی با جنید شیرازی
شمارهٔ ۶۰
غزلیات
❧
هوَ الحَبیببه نام آن‌که جان را فکرت آموخت
❧❦
۱
آیا بود که کاری زاین گفت و گو برآیدروزی مراد جانم زین جست و جو برآید
۲
باشد که این بیابان آید شبی به پایانبختم مدد نماید واین آرزو برآید
۳
هر دم به اشک خونین رخساره را بشویمباشد که هم‌صفایی زاین شست و شو برآید
۴
گویند سربریده با کس سخن نگویدچون است او که هر دم فریاد از او برآید
صفحهٔ ۱ از ۲