خلوتی با جنید شیرازی
شمارهٔ ۷۲
غزلیات
❧
هوَ الحَبیببه نام آن‌که جان را فکرت آموخت
❧❦
۱
خوشا دلی که ز اسرار عشق آگاه استخوشا تنی که به جان در سلوک این راه است
۲
اگر ز معنی وحدت دلیل می‌طلبیبه دست خویش نظر کن که نقش الله است
۳
مرا ز صحبت رندان خوش آمد آن معنیکه مرد مجلس ایشان نه طالب جاه است
۴
در آن مکوش که بیگانه رانی از در خویشبسا غریب که او آشنای درگاه است
صفحهٔ ۱ از ۲