خلوتی با مجذوب تبریزی
شمارهٔ ۱۷
غزلیات
❧
هوَ الحَبیببه نام آن‌که جان را فکرت آموخت
❧❦
۱
هر که را روزی لطف تو رعایت نکندگر دو عالم بدهندش که کفایت نکند
۲
به چه دل دم ز هواداری خورشید زندذره‌ای را که پناه تو حمایت نکند
۳
خضر با ذره چه سازد اگرش جذبه نورتا به سرچشمه خورشید هدایت نکند
۴
خون دل ریختن از شیشه نشان هوس استرنگ هم باید از این شیشه سرایت نکند
صفحهٔ ۱ از ۳