خلوتی با مجذوب تبریزی
شمارهٔ ۲۶
غزلیات
❧
هوَ الحَبیببه نام آنکه جان را فکرت آموخت
❧❦
۱
تا چند آب حسرتم از چشم تر چکدخونآبه لاله لاله ز داغ جگر چکد
۲
بنمای رخ چو شمع که با صد هزار شوقپروانهوار شعلهام از بال و پر چکد
۳
تا غمزه تو در تب و تابم فکندهاستاز پیکرم به جای عرق نیشتر چکد
۴
در جانم آتشیاست که پیکان غمزهاتتا در دلم نشسته به روی جگر چکد
صفحهٔ ۱ از ۳