خلوتی با مجذوب تبریزی
شمارهٔ ۹۷
غزلیات
❧
هوَ الحَبیببه نام آن‌که جان را فکرت آموخت
❧❦
۱
سحرگهان که مؤذن برآورد آوازکنند بر رخ دل‌ها در عنایت باز
۲
کشند ناله مناجاتیان عالم قدسزنند بر صف کارآگهان صلای نماز
۳
کشد به روی کواکب زمانه پردهٔ نورشود سفید و سیاهش ز یکدگر ممتاز
۴
گلآب صبح کند شست و شوی سرمهٔ خوابنوای مرغ به پرواز دل کند پرواز
صفحهٔ ۱ از ۳