خلوتی با مجذوب تبریزی
شمارهٔ ۱۰۵
غزلیات
❧
هوَ الحَبیببه نام آن‌که جان را فکرت آموخت
❧❦
۱
بشنو این نکته که محکوم تو باشد همه چیزپیش او خوار شو و در همه جا باش عزیز
۲
رهرو کعبه دل را که پناهش به خداستآسمان تخت روان است و توکّل همه چیز
۳
حق و باطل نشناسد دل ناصاف ز همنیک و بد را نکند آینه در زنگ تمیز
۴
تا دل‌آزاری موری ز تو صادر نشودمار هم با تو ندارد سر پرخاش و ستیز
صفحهٔ ۱ از ۳