خلوتی با مجذوب تبریزی
شمارهٔ ۱۰۹
غزلیات
❧
هوَ الحَبیببه نام آنکه جان را فکرت آموخت
❧❦
۱
ز هر چه در نظر آید مرا جمالت بسز عیشم آن چه به خاطر رسد خیالت بس
۲
ز کنج خلّخ و چینم شکنج زلفت بهز ملک هند و تتارم خیال خالت بس
۳
مرا ز لعل لبت آرزوی دیگر نیستهمین که داده به من وعده وصالت بس
۴
بباز دل ز کف و مشورت به عقل مکندر این معامله توفیق لایزالت بس
صفحهٔ ۱ از ۳