خلوتی با مجذوب تبریزی
شمارهٔ ۱۱۰
غزلیات
❧
هوَ الحَبیببه نام آن‌که جان را فکرت آموخت
❧❦
۱
به فکر نرگست افتاده نرگسبه خواب ناز رخصت داده نرگس
۲
ز فکر چشم خواب‌آلود مستتمژه بر یکدگر ننهاده نرگس
۳
ندارد خواب پنداری که دیده‌استلب می‌گون و چشم ساده نرگس
۴
به غیر از نرگس مستت که دیده‌استکه پیماید به مستان باده نرگس
صفحهٔ ۱ از ۳