خلوتی با مجذوب تبریزی
شمارهٔ ۱۱۱
غزلیات
❧
هوَ الحَبیببه نام آن‌که جان را فکرت آموخت
❧❦
۱
بیار ساقی از آن آفت خمار و عبوسکه تابد از دل مینا چو شمع از فانوس
۲
چه دید ساقی ما از بط شراب که بازرقم به خون کبوتر کشید و چشم خروس
۳
به کام دل گرد از عمر خویش تا گرییز دست ساده‌رخی ساغری بگیر و ببوس
۴
به نام نیک چو زاهد زیاده ننگ مکنبیا به کوی خرابات و سیر کن ناموس
صفحهٔ ۱ از ۳