خلوتی با مجذوب تبریزی
شمارهٔ ۱۲۰
غزلیات
❧
هوَ الحَبیببه نام آن‌که جان را فکرت آموخت
❧❦
۱
آمد رسول یار و شدیم از جفا خلاصاز هر بلا شدیم به لطف خدا خلاص
۲
دام بلا اگر خم آن زلف دل‌گشاستیا رب دلم مباد ز دام بلا خلاص
۳
ماه از کمند زلف تو بیرون نمی‌روددر حیرتم که چون شده باد صبا خلاص
۴
زاهد بیا به حلقه مستان سینه‌صافتا از نفاق شوم شوی همچو ما خلاص
صفحهٔ ۱ از ۳