خلوتی با مجذوب تبریزی
شمارهٔ ۱۳۹
غزلیات
❧
هوَ الحَبیببه نام آن‌که جان را فکرت آموخت
❧❦
۱
صحیفه‌ایست به انشای کاتبان ازلکه از حصار دعا کوته است دست خلل
۲
ز التماس قبول تصدّق است و دعاکه وعده را بدو انداخت اضطراب اجل
۳
ز سعد و نحس چه پرسی تو فال نیک بزنکه مشتری به تو نزدیک‌تر بود ز زحل
۴
عَطآء لُولُوة التّاج سَل مِنَ الفَیّاضفانّها قطرات من السّحاب نَزَل
صفحهٔ ۱ از ۳