خلوتی با مجذوب تبریزی
شمارهٔ ۱۵۶
غزلیات
❧
هوَ الحَبیببه نام آن‌که جان را فکرت آموخت
❧❦
۱
چون جام باده کوی مغان است مسکنمپاک است طینتم چه شد آلوده دامنم
۲
می‌خانه را به جای بهشتم نموده‌اندتا از خیال محو نگردد نشیمنم
۳
آب و هوای میکده‌ام گشته کارساززآن رو که سایه‌پرور طوبی است گلشنم
۴
ساقی بیار ساغر آیینه‌فام راباشد نظر به چهره مقصود افکنم
صفحهٔ ۱ از ۳