خلوتی با مجذوب تبریزی
شمارهٔ ۱۷۲
غزلیات
❧
هوَ الحَبیببه نام آن‌که جان را فکرت آموخت
❧❦
۱
از دامن خود دست کشیدیم و گذشتیماز غیر تو مردانه بریدیم و گذشتیم
۲
دیدیم گرانی همه از خاک پرستی‌ستچون شعله سر از خاک کشیدیم و گذشتیم
۳
راهی که در او ریگ روان شیشه دل‌هاستهر گام به صد کعبه رسیدیم و گذشتیم
۴
از باغ تمنّا که دو رنگی ثمر اوستچوی بوی گل آهسته پریدیم و گذشتیم
صفحهٔ ۱ از ۳