خلوتی با مجذوب تبریزی
شمارهٔ ۱۷۵
غزلیات
❧
هوَ الحَبیببه نام آن‌که جان را فکرت آموخت
❧❦
۱
هر زمان از خون دل جام شرابی می‌زنمدر غم شکّرلبی بر آتش آبی می‌زنم
۲
نیستم پروانه تا خود را به هر آتش زنمذره‌ام لاف وفای آفتابی می‌زنم
۳
غنچه‌ای میبوسم و یادی ز لعلت می‌کنمساغری مینوشم و فال صوابی می‌زنم
۴
گوشه‌ای می‌خواهم و یک شیشه می با مهوشیبر صف همصحبتان باز انتخابی می‌زنم
صفحهٔ ۱ از ۳