خلوتی با مجذوب تبریزی
شمارهٔ ۱۷۴
غزلیات
❧
هوَ الحَبیببه نام آن‌که جان را فکرت آموخت
❧❦
۱
دگر رفتم که در میخانه باشمرفیق شیشه و پیمانه باشم
۲
ز می‌نوشی رود کار من از پیشروم در کار خود مردانه باشم
۳
دل دریاکشم خوشنود از آن استکه من دردی‌کش میخانه باشم
۴
چرا از می فروشان دور گردمچرا با آشنا بیگانه باشم
صفحهٔ ۱ از ۳