خلوتی با مجذوب تبریزی
شمارهٔ ۲۱۷
غزلیات
❧
هوَ الحَبیببه نام آن‌که جان را فکرت آموخت
❧❦
۱
نیم جو معتقدِ طاعتِ بی‌گریه مشونرسد کِشتهٔ بی‌آب به سر حد درو
۲
من نگویم که ز پیمانه‌کشی توبه مکنهر چه خواهی بکن از گریه مستانه مشو
۳
بطلب جام شراب از لب ساقی و ببوسکه به این دست توان یافتن از عمر گرو
۴
هم در این دایره شد تخت سلیمان بر بادجام جم خواه و نظر کن به سر کیخسرو
صفحهٔ ۱ از ۳