خلوتی با مجذوب تبریزی
شمارهٔ ۲۱۸
غزلیات
❧
هوَ الحَبیببه نام آنکه جان را فکرت آموخت
❧❦
۱
زاهد چه سازم با چشم و ابروآن ناوکافکن این سختبازو
۲
زاهد ندیدی آن خال و آن لبکافر نبیند آن زلف و آن رو
۳
زاهد چه دانی چون میکند سحردر عشوهسازی آن چشم جادو
۴
هر چند خواهی اقبال دارددر بردن دل آن قد دلجو
صفحهٔ ۱ از ۳