خلوتی با مجذوب تبریزی
شمارهٔ ۲۲۸
غزلیات
❧
هوَ الحَبیببه نام آنکه جان را فکرت آموخت
❧❦
۱
ای از ورق حسن تو هر حرف کتابیخلق حَسَن از دفتر اخلاق تو بابی
۲
بسیار چو عیسی و خضر چشم به راهندیوسف صفت از چهره برانداز نقابی
۳
عالم شود آن روز گلستان که جمالتباران کند از لطف به هر گوشه سحابی
۴
از شوق زمینبوس تو خورشید جهانتابعمریست که چون عمر گرفته است شتابی
صفحهٔ ۱ از ۳