خلوتی با مجذوب تبریزی
شمارهٔ ۲۳۶
غزلیات
❧
هوَ الحَبیببه نام آن‌که جان را فکرت آموخت
❧❦
۱
باز در آتشم ز روی کسیمی‌کشد خاطرم به سوی کسی
۲
باز چون آفتاب تنهاگردشده‌ام گرم جستجوی کسی
۳
باز با شور دل‌گشای جنونبا خودم هست گفتگوی کسی
۴
این نسیم از کجا وزید که بازچون گل آشفته‌ام ز بوی کسی
صفحهٔ ۱ از ۳