خلوتی با مجذوب تبریزی
شمارهٔ ۲۳۷
غزلیات
❧
هوَ الحَبیببه نام آن‌که جان را فکرت آموخت
❧❦
۱
ای دل نهفته ناله و افغان چه می‌کنیرازی که برملا شده پنهان چه می‌کنی
۲
در کوچه‌ای که آب ملامت ز سر گذشتبیهوده منع دیده گریان چه می‌کنی
۳
آن آهوی رمیده نگردد شکار کستکلیفم ای جنون به بیابان چه می‌کنی
۴
ای آن که بوی سنبلت آشفته می‌کندگر دل دهی به زلف پریشان چه می‌کنی
صفحهٔ ۱ از ۳