خلوتی با خاقانی
غزل شمارهٔ ۳۵۲
غزلیات
❧
هوَ الحَبیببه نام آن‌که جان را فکرت آموخت
❧❦
۱
دوست داری که دوستدار کُشیهر دلی را هزار بار کشی
۲
تو گرفتار عشق را زِ نهاندَم دَهی پَس به آشکار کشی
۳
رشتهٔ جانْ سیَه کُنی چون شمععاشقی را که شمع‌وار کشی
۴
ما چراغِ تو و تو آتش و بادگر یکی برکنی هزار کشی
صفحهٔ ۱ از ۳