خلوتی با ساغر کنگاوری
شمارهٔ ۷
غزلیات
❧
هوَ الحَبیببه نام آن‌که جان را فکرت آموخت
❧❦
۱
دلی به دام بلای تو مبتلاست مراچه مبتلای بلادل که خود بلاست مرا
۲
سرم چو کوی به چوگان یار و حیرانمدگر ز عشق ندانم به سر چه‌هاست مرا
۳
به مدعا نرسم ای جهان جان به جهاناگر به غیر مراد تو مدعاست مرا
۴
نه جای فکر مداوا نه منتی ز طبیببه درد عشق بنازم که خود دواست مرا
صفحهٔ ۱ از ۳