خلوتی با ساغر کنگاوری
شمارهٔ ۱۲۶
غزلیات
❧
هوَ الحَبیببه نام آن‌که جان را فکرت آموخت
❧❦
۱
مستانه ناگاه از درم خوب آمدی ای محتشموز پرتو عکس رخت شد خانه‌ام بیت الصنم
۲
چون در وجودت خلق کرد ایزد کمال حسن راناید دگر در حسن تو هرگز وجودی از عدم
۳
تا زلف و رخ بنموده‌ای دین و دلم بربوده‌ایالبته خود آسوده‌ای من دادخواه و تو حکم
۴
من بر خطا ننهاده‌ام سر بر خط فرمان اوبر نامم از روز ازل کلک قضا زد این رقم
صفحهٔ ۱ از ۳