خلوتی با ساغر کنگاوری
شمارهٔ ۱۳۷
غزلیات
❧
هوَ الحَبیببه نام آن‌که جان را فکرت آموخت
❧❦
۱
نگارینا بیا از پرده بیرون آ ظهوری کنبه خاک کشتگان عشق دیدارت عبوری کن
۲
نمی‌افتی ز حشمت گر به ما لطفی بفرماییسلیمانی تو آخر نه نظر بر خال موری کن
۳
اگر چون روز روشن بایدت اسرار پنهانیبه کوی عشق یک شب را سحر با رند عوری کن
۴
منور تا شود از پرتوت آفاق سرتاسربرو چون جرم ماه از آفتای کسب نوری کن
صفحهٔ ۱ از ۲