خلوتی با ساغر کنگاوری
شمارهٔ ۱۴۰
غزلیات
❧
هوَ الحَبیببه نام آن‌که جان را فکرت آموخت
❧❦
۱
دلا به میکده تا پای بر زمین زده‌ایچه دست برد که بر چرخ چارمین زده‌ای
۲
جمیل عالم جان است جبهه‌سای درتبه خاک درگه جانان مگر جبین زده‌ای
۳
ز دیو برده تا خاتم سلیمانیچه نقش‌های سعادت که بر نگین زده‌ای
۴
ز عشق و مستی اگر توبه کرده‌ای به غلطیقین به شمع شعور خود آستین زده‌ای
صفحهٔ ۱ از ۳